Bir saksı...

Birlikte büyüyü p etrafımızdakilerin küçüldüğünü izlemek gibi değil, cezalandırıldığım gibi cezalandırmak. Cezalanmak, hep birlikte. Şu meşhur film şeridini yakalayı p, bükü p ortasından, bir türlü yırtamamak. Gözlerimi kapamaktan bıkmamış olsaydım yeni bir güne zaten başlardım. Başka birini bulun dudaklarının iki kenarındaki ince yarıklardan damla damla kan sızdığında susacak.

Bütün öfkemi kusacak bir saksı gerek bana.

Otuz dört çentik.. minik çarpılar ilk defa ağzımın içinde. Tükürdükçe kanla akıyor her birinden nefret , konuştukça çift taraflı bıçak gibi, tekrar giriyor parçalara her biri, minik minik bu kez. Kenarından ipler sarkan kara kara çarpılar, her bir çarpı için bir bıçak ve mide bulantısı tükürdükçe ağzıma dolan kan kokusundan.

Bir dahaki yenilgim kördüğüm. Değilse bile nefretin indikatörü olmalı dolunay. Koca şehirde aylardır apartmanların arasına saklanan, kendini göstermek için acı içinde dizlerimin üstüne çökmemi bekleyen dolunay… sana bile küstüm. Gördüğüm kum grisi fren sesinin üstünden meşaleyi ölülere tuttun.
Aradığımda nerde olduklarını bilmediğim insanlara söyleyecek yalanın kalmaması daha mı vahim dört tekerlekten? İçinden inenlerden.. Islak ıslak her tarafa doluşan çentiklerden.. Ağustos böceği yalnız masallarda akıllanır, gerçekte karıncayı da yer erzağını da. Bu yüzden izlemek zorundayım atılan her bir düğümü..suçlarımın iri puntolarla alnıma döküldüğünü.. yüzümü örttüğünü.
Kirpiklerimin bana tutulan aynaları parçalara böldüğünü..

Şehrin ışıl ışıl caddelerinde ben miydim gölgelerinin sevişmelerinde parazit yaşayan ben miydim kolonyayla ağzını buharlaştırırsa susarım sanan..

Zade. Bir asilzade.

Ziyade olsun yine şehrin bir köşesi nihayet benim Sadé.